مهندسی شیمی دانشگاه صنعتی ارومیه

وی درباره محل تولدش می‌گفت: من اهل ایل قشقایی هستم و در مقدمه کتاب "بخارای من، ایل من" به این مساله اشاره کرده‌ام. به هر حال من در یک چادر در فاصله لار و فیروزآباد در بیابانی با قهر و آشتی طبیعت به دنیا آمدم.

وی پس از پایان دوره کارشناسی حقوق در دانشگاه تهران، در راستای سیاست های دولت پهلوی برای بر پایی مدرسه‌های سیار برای بچه‌های ایل، با پی‌گیری‌های خود توانست برنامه سوادآموزی عشایر را در سال 1332 به تصویب برساند.

بهمن‌بیگی سال‌های زیادی از عمرش را به ارتقا فرهنگ در میان عشایر به‌ویژه عشایر جنوب کشور و استان فارس و سوادآموزی به هزاران کودک ترک، لر، کرد، بلوچ، عرب و ترکمن اختصاص داد.

همچنین وی توانست دختران عشایر را به مدرسه‌های سیار جلب کند و نخستین مرکز تربیت معلم عشایری را بنیان نهاد و سرانجام بابت تلاش‌هایش برنده جایزه کروبس‌کایا (جایزه یونسکو) و یک بورسیه تحصیلی به عنوان بهترين آموزگار آن سال شد.

محمد بهمن‌بیگی، برنده جایزه سواد آموزی یونسکو و بنیان‌گذار مدرسه‌های عشایر در ایران، پس از چند ماه بیماری، صبح روز شنبه 11 اردیبهشت در نود سالگی در بیمارستانی در شیراز درگذشت.

به گزارش ایسنا وی در معرفی خود گفته بود:من خاطره نویس و بژوهشگرم.

افتخاری هم اگر داشته باشم این است که بنیاد دبستان ها ومدارس عشایری را درایران بنا نهادم.

کتابها : عرف وعادت در عشایر فارس(1324).اگر قره قاج نبود.به اجاقت قسم. و طلای شهامت.     

  بخارای من، ایل من( که مجموعه 17 یا 18 مقاله و قصه درباره ایل بود.) 

پ.ن1:به پی نوشتهای طولانی من عادت کنید.

پ.ن2:ازمعرفی تشریفاتی ورسمی بزرگان کشورمون که بگذریم.درس 22کتاب ادبیات فارسی سال سوم دبیرستان به نوشته هاش اختصاص داشت.ماستی که با چاقو بریده می شد.کبک های کمانه.شبدر دوچین ونامه ی برادر که مانند چنگ و آواز رودکی که در امیر سامانی اثر کرده بوددر وی اثر می کنه  و اتاق تنگ و خفه ی شهر رو رها می کنه و به دشت های سبز و آغوش ایل برمی گرده.نمی دونم این آخرها چطور زندگی کرد!

پ.ن3:کمی دیر شد. اما ترافیک مطالب دیروز رو که دیدید!9پست در یک روز!!! لطفا احترام مطالب همدیگر رو نگه داریم.

پ.ن4:تنها کتاب موجود و در دسترس درمورد قشقایی ها کتاب"نقش قشقایی ها در تاریخ و فرهنگ ایران"تالیف"منصور نصیری طیبی" هست.از امور فرهنگی می تونید قرض بگیرید.

پ.ن5:غم بزرگی بود نتونستم شریکش نشم و یادی ازش نکنم.