نرم نرمک چشم می گشود: دخترک ِ مهر ِ سرشار

                                           به طراوت ِ بهار

                                           و به رهایی سپیدار

...

 

 

دخترک رخ می نمود و ماه لبخند می زد و سهراب همنوا با نور٬ زمزمه می کرد:

" تو شبنم خواب آلود ِ یک ستاره ای٬

که روی علف های تاریکی چکیده ای... "

...

یگانه شبنم ِ عالم

آمدنت مبارک

فرشته باران شدنت٬

                                مبارک.