چرا وبلاگ؟

اگر به وبلاگهای بیشمار موجود در اینترنت نگاهی گذرا بیاندازیم ،اکثرا هدف های مشترکی را دنبال می کنند– اطلاع رسانی و دانستن نظر دیگران در مورد آن.اما وبلاگ متناسب با کاربران آن کاربردهای متفاوت دیگری نیز پیدا می کند.در این یادداشت قصد دارم نظرات شخصی خود در مرود وبلاگ و کارکردهای آن و به طور خاص وبلاگ دانشجویان دانگاه صنعتی ارومیه را مطرح کنم.

استفاده از وبلاگ برای تقسیم سخاوتمندانه ی دانستنی ها با دیگر دانشجویان یکی از مواردی است که به ارتقاء علمی و فرهنگی و...دانشجویان کمک می کند.ناخوداگاه این رفتار دو یا چند طرفه خواهد بود. به این معنا که دیگر دانشجویان نیز سعی خواهند کرد سهمی در راستای نیل به این هدف و در همکاری با دیگران داشته باشند که خود تمرین کار گروهی نیز هست.

به طبع هر شخص از آینده خویش چهره ای متناسب با وضعیت کنونی،ترسیم کرده است و راه رسیدن به آن را در ذهن تصویر نموده است.به اشتراک گذاشتن این تصویر با توجه به اینکه دانشجویان در وضعیت مشابهی در زمان حال به سر می برند می تواند انتخاب های بیشتری را در ذهن دیگران برای انتخاب هدف و همچنین راه رسیدن به آن ایجاد کند.هر قدر این اهداف والاتر و راه رسیدن به آن منطقی تر باشد،انگیزه بیشتری برای پیشرفت در دانشجویان ایجاد می کند که می پندارم هدف اصلی تمامی دانشجویان باشد.

وبلاگ فضایی مجازیست که در آن تمامی دیدگاه ها به راحتی قابل نمایشند.دیدگاه ها از آن جهت اهمیت بسزایی دارند که پنجره ای هستند که افراد از دریچه ی آن به محیط اطراف می نگرند.خالی از لطف نیست جمله ای از بزرگان که در یک وجه اهمیت دیدگاه را مشخص می کند بیان کنم:

دستم بوی گل می داد،مرا به جرم چیدن گل محاکمه کردند...اما هیچ کس نیاندیشید...

شاید من گلی کاشته باشم...

بیان دیدگاه ها در وبلاگ به آموختن دیدگاه های جدید و پرورش آن کمک بسزایی می کند.

می خواهم از دید دیگر به مسئله نگاه کنم.در نظام آموزشی کشورمان فرد پس از اتمام دوره دبیرستان وارد فضای دانشگاه می شود.محیط جدید تفاوت های بسیارس با محیط سابق دارد .از این رو فرد را دچار شوک جهش از مبدا به مقصد بسیار متفاوت  می کند.تفاوت هایی از قبیل مواجهه با فرهنگ های جدید،اندیشه های متفاوت،زندگی دانشگاهی با جنس مخالف...از این رو دانشجو ناچار به بروز رفتارهایی متفاوت با گذشته می شود.در بسیاری از موارد به دلیل بی تجربگی در ایجاد رابطه و بروز شخصیت در مواجهه با فرهنگ و اندیشه متفاوت، فرد دچار خمیدگی روحی و از بین رفتن اعتماد به نفس می شود.

اشتباه در ایجاد رابطه باعث سرشکستگی و تاثیر منفی عمیق در جوانیست که می کوشد خود را در جمع ثابت کند.مد نظر نیست تا در مورد ریشه های این مشکل صحبته شود که این قصه سر دراز دارد.

وبلاگ یکی از راه هاییست که می تواند این خلا را تا حدودی پوشش دهد.جامعه ای مجازی که در آن افراد می توانند در آن ارتباطی مقدمه ارتباط واقعی را تمرین کنند.البته باید دانست هدف اصلی، ارتباط سالم و سازنده واقعی است و وبلاگ تنها وسیله ای برای نیل به آن.

اگر نیک بنگریم اساس دستیابی به همه اهداف فوق مشارکت در وبلاگ توسط دانشجویان است.همچنین تعریف اهداف و کارکرد های جدید تری که مطمئنا به ذهن اینجانب نرسیده است و راه نیل به آن توسط دیگر دانشجویان از الزامات پیشرفت می باشد.

مناسب می بینم از همه افراد که به هر اندازه در بهتر شدن وبلاگ سهیم شده اند،تشکر کنم و باز دوستان را به یاری یکدیگر فرا خوانم...به امید فردایی بهتر...

با تو از فرش روان تا به ته عرش شویم....

با تو از فرش روان تا به ته عرش شویم....

با تو از فرش روان تا به ته عرش شویم....

 

 

  .